ฤทธิ์ต้านการอักเสบของสาร bisacurone จากขมิ้นชัน

Bisacurone เป็นสารกลุ่มเซสควิเทอร์พีนอยด์ (sesquiterpenoid) ที่แยกได้จากขมิ้นชัน (Curcuma longa) เมื่อนำมาทดสอบฤทธิ์ต้านการอักเสบในหนูแรท โดยป้อนสาร bisacurone ขนาด 100 มคก./กก. เป็นเวลา 30 นาที ก่อนเหนี่ยวนำให้เกิดการอักเสบที่อุ้งเท้าหนูด้วย carrageenan เปรียบเทียบกับกลุ่มที่ได้รับยา indomethacin ขนาด 10 มก./กก. และกลุ่มควบคุมที่ได้รับน้ำมันข้าวโพด พบว่า สาร bisacurone และยา indomethacin สามารถลดอาการบวมของอุ้งเท้าได้ โดยมีการบวมเพิ่มขึ้นเพียง 19.3% และ 22.0% ตามลำดับ ในขณะที่กลุ่มควบคุมมีการบวมเพิ่มขึ้นถึง 50.0% นอกจากนี้สาร bisacurone ยังมีฤทธิ์ปกป้องเนื้อเยื่อจากความเสียหายที่เกิดจากการอักเสบ โดยมีผลลดการหนาตัวของชั้นผิวหนังและลดการแทรกซึม (infiltration) ของเซลล์อักเสบ การศึกษาแบบ in silico ซึ่งประกอบด้วย molecular docking, molecular dynamics simulation, DFT calculation และการทำนายคุณสมบัติทางเภสัชจลนศาสตร์ พบว่า bisacurone ออกฤทธิ์ต้านการอักเสบผ่านกลไกแบบหลายเป้าหมาย (multi-target mechanism) มีคุณสมบัติคล้ายสารที่สามารถพัฒนาเป็นยาได้ (drug-likeness) สามารถถูกดูดซึมในทางเดินอาหารได้ดี ไม่มีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ cytochrome P450 ที่สำคัญ และมีความเป็นพิษค่อนข้างต่ำ จากผลการศึกษาสรุปได้ว่าสาร bisacurone จากขมิ้นชันมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์หรือสารต้นแบบสำหรับการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ต้านการอักเสบได้ในอนาคต

Molecules. 2026,31,548. doi: 10.3390/molecules31030548.