การศึกษาทางคลินิกเกี่ยวกับการใช้สุคนธบำบัด (aromatherapy) ที่ประกอบด้วยเปปเปอร์มินต์ ขิง และลาเวนเดอร์ ต่อการลดความรุนแรงของอาการคลื่นไส้ในผู้ป่วยที่มีอาการคลื่นไส้หลังการผ่าตัดช่องปากภายใต้การดมยาสลบ

การศึกษาทางคลินิกเกี่ยวกับการใช้สุคนธบำบัด (aromatherapy) ที่ประกอบด้วยเปปเปอร์มินต์ (peppermint), ขิง (ginger) และลาเวนเดอร์ (lavender) ต่อการลดความรุนแรงของอาการคลื่นไส้ในผู้ป่วยที่มีอาการคลื่นไส้หลังการผ่าตัดช่องปากภายใต้การดมยาสลบ ทำการศึกษาในรูปแบบศูนย์เดียว สุ่มแยกชั้น ปกปิดทางเดียว และมีกลุ่มควบคุมที่ได้รับยาหลอก (single-centre, stratified, single-blind, placebo-controlled study) ซึ่งดำเนินการในประเทศญี่ปุ่น ในผู้ป่วยจำนวน 182 ราย ถูกสุ่มแบ่งเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มสุคนธบำบัด 32 ราย ที่ได้รับน้ำมันหอมระเหยสามชนิด (เปปเปอร์มินต์ ขิง และลาเวนเดอร์) เจือจาง 1% และกลุ่มควบคุม 25 ราย ที่ได้รับเพียงน้ำบริสุทธิ์ ประเมินผลการเปลี่ยนแปลงความรุนแรงของอาการคลื่นไส้ ณ ช่วงที่เริ่มมีอาการคลื่นไส้หลังผ่าตัด ผลการศึกษาพบว่าความรุนแรงของอาการคลื่นไส้ก่อนการรักษาไม่มีความแตกต่างกันระหว่างสองกลุ่ม แต่พบว่ากลุ่มที่ใช้สุคนธบำบัดช่วยลดความรุนแรงของอาการคลื่นไส้ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับอัตราการใช้ยาแก้คลื่นไส้ในกลุ่มสุคนธบำบัดอยู่ที่ 30.77% และในกลุ่มควบคุม 52.38% ซึ่งไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตามกลุ่มที่ได้รับสุคนธบำบัดมีระดับความพึงพอใจสูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญ และไม่พบเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ใด ๆ ตลอดการศึกษา การศึกษานี้บ่งชี้ว่าการใช้สุคนธบำบัดที่ประกอบด้วยเปปเปอร์มินต์ ขิง และลาเวนเดอร์ ช่วยเพิ่มความพึงพอใจของผู้ป่วยและลดความรุนแรงของอาการคลื่นไส้หลังการผ่าตัดช่องปากภายใต้การดมยาสลบได้อย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้นอาจพิจารณาการนำสุคนธบำบัดมาใช้ร่วมกับวิธีอื่น เพื่อการป้องกันและรักษาอาการคลื่นไส้อาเจียนแบบผสมผสาน

Complement Ther Med. 2025;90:103169. doi: 10.1016/j.ctim.2025.103169.