ข่าวความเคลื่อนไหวสมุนไพร

การศึกษาความเป็นพิษแบบเฉียบพลันและความเป็นพิษต่อหัวใจของผลโทงเทงแดง (Physalis alkekengi L.) โดยทำการทดสอบในตัวอ่อนปลาม้าลาย (Danio rerio) พบว่าสารสกัดจากผลและกลีบเลี้ยงของโทงเทงแดง ขนาด 50, 100 และ 150 มคก./มล. แสดงความเป็นพิษต่อพัฒนาการของตัวอ่อนและมีความเป็นพิษต่อหัวใจของปลาม้าลาย โดยพบว่าสารสกัดจากผลมีความรุนแรงมากกว่าสารสกัดจากกลีบเลี้ยง การวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีในสารสกัดด้วยเทคนิค ultra-performance liquid chromatography coupled with quadrupole-time of flight mass spectrometry (UPLC-Q-Exactive Orbitrap-MS) และศึกษากลไกเบื้องต้นโดยใช้การทดสอบที่เกี่ยวข้องกับการตายของเซลล์แบบ apoptosis ร่วมกับการวิเคราะห์เครือข่ายพิษวิทยา (network toxicology) พบว่าส่วนสกัดที่มีองค์ประกอบกลุ่ม non-polysaccharide ขนาด 5–10 kDa จากผลเป็นสารก่อพิษหลัก โดยมีค่าความเข้มข้นที่ทำให้สัตว์ทดลองครึ่งหนึ่ง (LC₅₀) เท่ากับ 108.8 มคก./มล. และมีสาร glycidyl stearate เป็นองค์ประกอบสำคัญที่ก่อพิษต่อหัวใจ นอกจากนี้การทดสอบความเป็นพิษของสาร glycidyl stearate ในตัวอ่อนปลาม้าลาย พบว่ามีค่า LC₅₀ และ LC₁₀ เท่ากับ 89.30 และ 46.86 มคก./มล. ตามลำดับ อย่างไรก็ตามการสกัดด้วยเทคนิคการกรองด้วยเยื่อเมมเบรน (membrane-fractionated preparations) เพื่อกำจัดสารกลุ่มดังกล่าวออกระหว่างกระบวนการสกัด ช่วยลดความเป็นพิษของสารสกัดดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญ โดยทำให้ความผิดปกติของหัวใจและพัฒนาการลดลง รวมทั้งลดสัญญาณที่เกี่ยวข้องกับ apoptosis และความผิดปกติของการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บของหัวใจปลาม้าลาย การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าสารกลุ่ม non-polysaccharide ขนาด 5–10 kDa โดยเฉพาะ glycidyl stearate เป็นสารก่อพิษหลักในผลโทงเทงแดง และการใช้เทคโนโลยีการกรองด้วยเยื่อเมมเบรนเพื่อกำจัดส่วนนี้ออกสามารถช่วยเพิ่มความปลอดภัยของสารสกัดได้